Яўгенія Янішчыц (1948–1988) — яркая беларуская паэтэса з Палесся, чыя творчасць прасякнута любоўю да роднай зямлі, роздумам пра лёс чалавека, памяць і прыгажосць прыроды. Скончыўшы філфак БДУ, яна працавала ў літаратурных выданнях і рана заявіла пра сябе як пра самабытны голас пакалення. Яе кнігі раскрываюць рамантычнае, тонкае бачанне свету, дзе Палессе становіцца духоўнай апорай і крыніцай натхнення. Лаурэат прэстыжных прэмій, удзельніца міжнародных культурных ініцыятыў, Янішчыц пакінула глыбокі след у беларускай літаратуры; яе памяць ушаноўваюць на Піншчыне, у родным Парэччы, у кнігах і фільмах пра «непрыручаную птушку Палесся».

Ты пакліч мяне. Пазаві.
Там заблудзімся ў хмельных травах.
Пачынаецца ўсё з любві,
Нават самая простая ява.

І тады душой не крыві
На дарозе жыцця шырокай.
Пачынаецца ўсё з любві –
Першы поспех і першыя крокі.

Прыручаюцца салаўі,
І змяняюцца краявіды
Пачынаецца ўсё з любві –
Нават ненавісць і агіда…

Ты пакліч мяне. Пазаві.
Сто дарог за маімі плячыма.
Пачынаецца ўсё з любві.
А інакш і жыць немагчыма.