Пазнаёміліся яны на працы. Малады трактарыст звярнуў увагу на 18-гадовую дзяўчыну, якая працавала на ферме. Нягледзячы на цяжкі пасляваенны час, людзям хацелася радасці, таму і вяселле было па-сапраўднаму вясёлае, з гармонікам і танцамі.

Абодва яны нарадзіліся і выраслі ў сялянскіх сем’ях: Юлія Фёдараўна – у вёсцы Вялікія Сліжы, Ягор Пятровіч – у вёсцы Акунёўка. Цяжкім выпрабаваннем стала для іх дзяцінства вайна. Юлія Фёдараўна была зусім маленькай, калі яна пачалася. Аднак успаміны ў жанчыны зусім не дзіцячыя: распавядаючы пра тое, як хаваліся ад немцаў у лесе, як былі галодныя і босыя, яна не стрымлівае слёз.

“За 60 год ні разу не паспрачаліся, не папракнулі адзін аднаго ні ў чым”, – кажуць Кіргізавы. А сакрэт такой згоды просты: спрачацца не было калі. Вялікая гаспадарка: свінні, каровы, козы. Цяжкая праца ў калгасе: Юлія Фёдараўна і свіней глядзела, і цялят карміла, і звеннявой была, а Ягор Пятровіч працаваў на трактары, потым быў лесніком і, нават выйшаўшы на пенсію, некалькі год рабіў на ферме.

А галоўнае – трэба было гадаваць дзяцей. Іх у Кіргізавых пяцёра. З малых год прывучаліся да працы, выраслі добрымі людзьмі. Зараз Франя, Генадзій, Людміла жывуць у Бабруйску, Валерый – у Оршы, Мікалай – у Шклове. 

Пяць дзяцей, восем унукаў, восем праўнукаў – такая вялікая сям’я ў Кіргізавых. Усе яны часта прыязджаюць у Любінічы, наведваюць дзядулю з бабуляй. 

28 лістапада Юлія Фёдараўна і Ягор Пятровіч Кіргізавы адзначаць брыльянтавае вяселле. Павіншуем іх са святам і паждаем моцнага здароўя і доўгіх гадоў жыцця!